خواهد يافت ؟ فرمود : نه ، پس خطاب رسيد : يا موسى ! چرا موقعى كه بندگان من از تو اين سؤال را كردند آنها را بعلم من واگذار نكردى ( يعنى نگفتى : خدا بهتر ميداند ) . روايت شده كه در آن روز در زير منبر هزار پيغمبر مرسل بود آنگاه جبرئيل عليه السّلام آمد و حضرت موسى را از طرف خدا بطلب علم مأمور كرد و گفت : مكان طلب علم فلان مكان است ، موسى عليه السّلام از جبرئيل سؤال كرد كه آن مكان را به او معرفى كند ؟ پس زنبيلى كه ماهى شور در آن بود به آن حضرت عطا شد و به او گفته شد كه اين زاد و توشهء تو خواهد بود و تو را به مكان طلب علم راهنمائى مىكند . بعد از آن موسى عليه السّلام با يوشع بن نون خارج شدند تا بچشمهء آبى رسيدند ، وقتى كه يوشع بن نون عليه السّلام ماهى را در آورد كه با آب شستشو دهد ماهى در دست يوشع جنبش و حركتى كرد و از آن چشمه هم مجرائى به طرف دريا بود و يوشع بن نون عليه السّلام ماهى را فراموش كرد ، موقعى كه موسى و يوشع عليهما السّلام گرسنه شدند موسى از يوشع طعام خواست و يوشع به ياد آن حركتى كه ماهى كرد آمد . حضرت موسى بيوشع فرمود : اين همان موضوعى است كه ما در طلب آن بوديم پس ( از همان راهى كه آمده بودند ) برگشتند و در جزيرهء دريا شروع بگردش كردند . ناگاه مواجه شدند با مردى ( يعنى خضر عليه السّلام ) كه لباس پشمى پوشيده و براى نماز قيام كرده ، موسى عليه السّلام به او سلام كرد و نشست ، چون آن شخص از نماز فارغ شد جواب سلام حضرت موسى را رد كرد و به آن حضرت گفت : اى بندهء خدا تو چه كسى هستى ؟ گفت : من موسى ابن عمران صاحب